April 22.

Kaninang umaga habang nasa office *naks feeler ojt lang naman lol*, nag-iisip ako… 22 ngayon. Ano nga ba ang meron?

Birthday ba ng isa sa mga kaibigan ko? Hindi naman.

Monthsary ba namin ng ex ko? Actually, hindi ko na tanda. HAHAHA. Shet ang tagal na feeling ko antanda ko na.

Anyway. Bigla kong naalala. 22. April 22.

May project kami nung 1st year na parang magreready ng kasal. May partner dapat sa partner ko kabarkada ko. Sa project na yun, gagawa kami ng invitation, give away, at iplaplano kung saan at kailan ang kasal, at ano rin ang isusuot.

Dahil ako ang babae, ako magdedecide. Ganun ata yun eh? Haha. Sa parish kung saan kinasal ang parents ko ang kasal namin, ang date? April 22.

Gusto ko April kasi April ang birth month ko. Gusto ko 22 kasi may 2, April 2 birthday ko eh. Haha. Bat ba. Tapos 2019 para tamang edad lang, 25 ako nun. Grabeng maka-plano no? :))

Ayon. Nagrereminisce lang ako nung project namin at the same time, looking forward ako sa future. Hihi

reblog    21 hours ago    4,616 notes    via     source

"I love you. Remember. They cannot take it."

- Lauren Oliver

reblog    22 hours ago    3,030 notes    via     source

akoisme:

Minsan, tumitigil ka hindi dahil sa sawa ka na. Hindi dahil sa ayaw mo na. Hindi dahil sa nahihirapan ka na. Kung hindi dahil sa paulit ulit na lang na nangyayari ang mga bagay bagay. Na kahit na paulit-ulit, walang pagbabago. At kahit na ano pang gawin o sabihin nya, ganun at ganun parin yung kinakahinatnan sa dulo. Na dumarating sa punto na kailangan nang tumigil para matapos na. Kailangan mong magpaubaya para may lumaya. Kailangan mong magsakripisyo para sa ikakasaya ng iba. Ang pinakamahalaga, ay yung alam mo kung saan ka dapat lumugar. Yung alam mong hanggang doon na lang talaga lahat. Yung alam mong mas mahihirapan sya pag nandyan ka. At yung alam mo na sa pagbitaw at pagsuko mo, mas magiging okay siya.

reblog    1 day ago    37 notes    via     source

escafeism:

Sa una ka lang naman magaling, kapag tumagal wala na. Wala nang kwenta

reblog    2 days ago    56 notes    via     source
No one gave me a hug when I needed one. But hey, I survived and so that's why I don't need anyone else to save me. Because I can take care of myself. I can.

reblog    2 days ago    147 notes    via     source

Hindi na ako magiintay na karmahin ka. Kasi yung pagkawala ko palang, bad karma na sayo.

reblog    2 days ago    1,800 notes    via     source

Mabubuhay naman ako pero ugh. Phone ko </3

reblog    3 days ago   

Wala na akong maisip na gawin para mapabago ka. Oo nga naman. Bat pa kita babaguhin? Di ko naman kasi alam na ganyan ka pala talaga kasi ibang iba yung pinakita mo sakin nung una. Pero di ba, tinanggap ko naman? Kaya titigil na ako sa pagpapabago sayo. Magagawa ko e gago ka naman pala talaga. Hindi kaya ng ganda, este, ng powers ko. Ang daming beses ko nang sinabi sa sarili ko na pagod na eko, pero ang bilis magregenerate ng powers ko once na bumabalik ka sa akin eh. Yun nga lang, ngayon, isusuko ko na powers ko kasi naaabuso lang eh. Hindi ko na kaya. Gusto ko na maging normal. Abnormal ako eh. Naging baliw dahil sayo. Naging tanga. Naging bingi. Ano po ba? Ewan. Ang drama. Di ko masikmura. Di sakin bagay. Ayaw ko na magdrama. Gusto kong pumatay nalang. Jk. Sa dinami dami ng binigay ko sayo. Sa laki ng pagmamahal na pinakita ko. Kulang pa ba? Baka nga. Di ka makuntento eh. Tama na nga. Madami pang magandang problemahin sa mundo. Nagsasayang lang ako ng oras sayo. Di naman ako nagsisisi na nakilala kita. Nagsisisi lang ako kasi pinabayaan kong pagmukhain mo akong tanga. Kpo. Enough.

reblog    3 days ago    1 note   
#ejr